چگونه خانهها را خنک نگه داریم، هر روز به افراد آسیبپذیر سر بزنیم، بیماریهای ناشی از گرما را تشخیص دهیم و اگر آتشسوزی محلهمان را تهدید کرد، ایمن بمانیم.
این راهنمای کمکهای پزشکی یا نجات از آتش نیست. این راهنما فقط آگاهی جامعه از خطرها و کمک به همسایگان را پوشش میدهد. در موارد اضطراری پزشکی یا آتشسوزی با شماره اضطراری محلی تماس بگیرید. همیشه از دستورهای خدمات اضطراری پیروی کنید.
برای دسترسی به این راهنما در برنامه: من->مدیریت مهارتهای شما->تابآوری اجتماعی: گرمای شدید
از سبز تا قرمز و معنای هر سطح
پردهها، دریچههای زیرشیروانی، حولههای مرطوب و پنکه
به چه چیزهایی توجه کنیم و چه بپرسیم
گرفتگی عضلات، خستگی گرمایی و گرمازدگی
ماندن یا رفتن، پناه گرفتن در محل
ماسکهای N95/FFP2 و محافظت در فضای بسته
بسیاری از سازمانهای ملی هواشناسی و بهداشت هنگام پیشبینی هوای گرم، هشدارهای گرما را به تفکیک منطقه صادر میکنند. نامها و رنگها در کشورهای مختلف فرق دارد - هشدارهایی را که سازمان هواشناسی کشورتان در وبسایت یا اپلیکیشن خود صادر میکند دنبال کنید.
خطر فوری گرما وجود ندارد.
در جریان باشید. همین حالا همسایگان آسیبپذیر را شناسایی کنید.
هوای گرم برای 3-4 روز آینده پیشبینی شده است.
آماده شوید: به همسایگان سر بزنید. آب و پنکه تهیه کنید.
خطر برای سلامت افزایش یافته است. همین حالا اقدام کنید.
هر روز به افراد آسیبپذیر سر بزنید. همه توصیههای خنکسازی این راهنما را رعایت کنید.
خطر جانی.
اقدام اضطراری. در صورت بروز بیماری ناشی از گرما با شماره اضطراری محلی تماس بگیرید. در صورت دستور، تخلیه کنید.
دمای هدف: کمتر از 26°C (79°F) در روز و کمتر از 24°C (75°F) در شب. اگر نمیتوانید دمای خانه فرد آسیبپذیر را زیر این حدها نگه دارید، او در معرض خطر است - برای کمک با پزشک او یا خدمات بهداشتی محلی تماس بگیرید.
اصل کلیدی: در روز گرما را بیرون نگه دارید و در شب با هوای خنک خانه را تهویه کنید. خانهای که خوب مدیریت شود میتواند 5-10°C خنکتر از بیرون بماند.
تا وقتی هوای بیرون از داخل گرمتر است (معمولاً از ساعت 9 صبح)
این کار را تا ساعت 9 صبح انجام دهید - پیش از آنکه دمای بیرون از دمای داخل بیشتر شود. حتی پردههای نازک میتوانند جذب گرما را تا 40% کاهش دهند.
هوای گرم بالا میرود. باز کردن دریچه زیرشیروانی باعث میشود گرمای حبسشده به زیرشیروانی برود و از دریچههای تهویه سقف خارج شود. همین کار بهتنهایی میتواند دمای طبقه بالا را بهطور محسوسی کاهش دهد. این کار را برای همسایگانی که دستشان به دریچه نمیرسد انجام دهید.
تبخیر آب هوای عبوری را خنک میکند - روشی مؤثر و کمهزینه. در گرمای شدید هر ساعت دوباره آنها را خیس کنید.
معمولاً اتاقی در طبقه همکف و در سمت سایهگیر خانه است. همسایگان آسیبپذیر را تشویق کنید گرمترین ساعات روز (11:00 تا 15:00) را در آنجا بگذرانند.
فر، ماشین ظرفشویی، خشککن لباس و لامپهای رشتهای گرمای زیادی تولید میکنند. استفاده از آنها را به عصر خنکتر موکول کنید.
وقتی هوای بیرون از داخل خنکتر شد (معمولاً بعد از ساعت 9-10 شب)
با باز کردن پنجرهها در دو طرف، جریان هوای عرضی ایجاد کنید. باز بودن همزمان پنجرههای طبقه همکف و طبقه بالا جریان هوا را به حداکثر میرساند.
پنکهای که در سمت رو به باد به داخل و در سمت پشت به باد به بیرون بدمد، تبادل هوا را بسیار بیشتر میکند. یک کاسه یخ جلوی پنکه خنکی بیشتری میدهد.
ملحفهای کمی مرطوب (نه خیس) در طول شب با تبخیر خنک میکند - برای همسایگان سالمندی که گرما را بهسختی تحمل میکنند بسیار مؤثر است.
پیش از آنکه آفتاب دوباره ساختمان را گرم کند، هوای خنکتر شب را در داخل نگه دارید.
هنگام هشدار نارنجی یا قرمز، سعی کنید دستکم روزی یک بار - و بهتر است دو بار - به همسایگان آسیبپذیر سر بزنید یا با آنها تماس بگیرید. سر زدن حضوری از تماس تلفنی مؤثرتر است.
پیش از موج گرما: ساکنان سالمند، افرادی که تنها زندگی میکنند، مبتلایان به بیماریهای مزمن (بیماری قلبی، بیماری انسدادی مزمن ریه، دیابت، بیماری کلیوی)، افرادی که داروهای خاصی مصرف میکنند (ادرارآورها، آنتیهیستامینها، داروهای ضدروانپریشی).
تماس تلفنی نشان نمیدهد که خانه بهطور خطرناکی گرم است، فرد دچار گیجی است یا به اندازه کافی مایعات نوشیده است. در سطوح هشدار نارنجی و قرمز حضوری سر بزنید.
اگر راهرو خیلی گرم است، خانه باید فوراً خنک شود. پیش از رفتن، دریچه زیرشیروانی را باز کنید، پردهها را ببندید و یک پنکه راه بیندازید.
بپرسید: «امروز چیزی نوشیدهاید؟» و «داروهایتان را خوردهاید؟» کمآبی بدن میل به نوشیدن را کم میکند - شاید لازم باشد فرد را فعالانه به نوشیدن تشویق کنید. در هر بار سر زدن آب تعارف کنید - منتظر درخواست نمانید.
گیجی، برافروختگی شدید پوست، قطع تعریق با وجود گرما، تنفس تند یا سردرد شدید همگی نشانههای هشدارند. به بخش 4 مراجعه کنید.
دریچه زیرشیروانی را باز کنید، حولههای مرطوب آویزان کنید، آب سرد یا پنکه بیاورید، داروها را تحویل بگیرید یا فرد را با خودرو به جای خنکتری ببرید (کتابخانه، مرکز خرید، خانه یکی از اعضای خانواده).
نوشیدن مایعات: سعی کنید روزانه 1.5-2 لیتر مایعات بنوشید - در گرمای شدید بیشتر. یک پارچ بزرگ آب سرد را در جای قابل دیدن و دم دست نگه دارید. نشانههای کمآبی بدن: ادرار زرد تیره، خشکی دهان، سردرد، سرگیجه، گیجی. ادرار قهوهای تیره - فوراً کمک پزشکی فوری بگیرید.
بیماریهای ناشی از گرما شدتهای مختلفی دارند. تفاوت کلیدی: خستگی گرمایی با کمکهای اولیه قابل درمان است، اما گرمازدگی یک وضعیت اورژانسی پزشکی است - با شماره اضطراری محلی تماس بگیرید.
آتشسوزیها در بسیاری از نقاط جهان در حال افزایش است، از جمله جاهایی که پیشتر کمتر رخ میداد. این قسمت به تشخیص خطر، هشدار دادن به همسایگان و پناه گرفتن ایمن میپردازد. هرگز خودتان برای خاموش کردن آتشسوزی اقدام نکنید.
اگر دود یا آتشسوزی فعالی دیدید، پیش از هر کاری با شماره اضطراری محلی تماس بگیرید.
اگر دستور رسمی تخلیه صادر شد - فوراً از مسیر تعیینشده بروید.
همه پنجرهها و درها را ببندید. درزها را با حوله خیس بپوشانید. به اتاقی داخلی و دور از سمت آتش بروید.
فقط وقتی برگردید که مقامات اعلام کنند خطر برطرف شده است - شعلهور شدن دوباره آتش حتی پس از خاموش شدن آتش قابل دیدن رایج است.
ایمنی در برابر دود: دود آتشسوزی حاوی مونوکسید کربن، ذرات ریز (PM2.5) و گازهای سمی است. اگر مجبورید بیرون بروید، ماسک تنفسی N95 یا FFP2 بزنید - ماسکهای جراحی معمولی محافظت بسیار محدودی دارند. هنگامی که کیفیت هوا بد است در فضای باز ورزش نکنید. افراد مبتلا به آسم، بیماری انسدادی مزمن ریه یا بیماری قلبی باید طبق برنامه اقدام اضطراری خود عمل کنند و اگر علائمشان بدتر شد با پزشک یا خط مشاوره سلامت تماس بگیرند.
هرگز خودتان برای خاموش کردن آتشسوزی اقدام نکنید - با شماره اضطراری محلی تماس بگیرید. همیشه از دستورهای آتشنشانی پیروی کنید.
اقدامات کلیدی که هنگام موج گرما یا آتشسوزی باید به خاطر داشته باشید. این صفحه یا یک تصویر از صفحه را ذخیره کنید تا بدون اینترنت هم در دسترس باشد.
هرگز برای خاموش کردن آتشسوزی اقدام نکنید - با خدمات اضطراری تماس بگیرید. گرمازدگی یک وضعیت اورژانسی پزشکی است - آمبولانس خبر کنید. این یک راهنمای آگاهیبخشی است، نه راهنمای کمکهای پزشکی یا نجات از آتش.
شمارهها در کشورهای مختلف فرق دارد. شمارههای محلی را پیش از موج گرما در تلفن خود ذخیره کنید.
همیشه از توصیههای مقامات ملی و محلی و خدمات اضطراری پیروی کنید. برای آموزش پیشرفته با آتشنشانی محلی یا جمعیت صلیب سرخ یا هلال احمر تماس بگیرید. امدادرسانی اولیه محلی: goodsamapp.org.